1-Bone marrow stromal cells:
جمعیتی از سلول هایی بنیادی در داخل مغز استخوان که قادر به تبدیل شدن به سلول های خونی نیستند اما توانایی تبدیل شدن به سلول های استخوانی ، غضروفی ، چربی و بافت پیوندی فیبروتیک را دارند.
2-Cell culture :
رشد سلول ها در محط آزمایشگاه و در یک محیط مصنوعی جهت اهداف تحقیقاتی
3 - embryonic stem cell:
سلول های اولیه نابالغ و تمایز نیافته ای که از یک جنین قبل از لانه گزینی گرفته میشود و توانایی تبدیل شدن به سلول های بالغ مختلف را دارند.
4- embryonic stem cell line:
سلول های بنیادی جنینی که در محیط آزمایشگاه کشت داده می شوند.این محیط ویژه باعث می شود سلول ها قادر به
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه 17 مهر1389ساعت 14:55  توسط حامد موحدزاده   | 
درمان گیاهی هزار و 800 ساله چینی ها متعلق به طب چین باستان می تواند تاثیر درمانهای سرطان را بهبود بخشیده و از میزان عوارض جانبی درمان این بیماری مهلک بکاهد
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 11 شهریور1389ساعت 4:7  توسط حامد موحدزاده   | 
دانشمندان براي اولين بار، 12 ژن را شناسايي كرده‌اند كه با بروز تومورهاي بدخيم سرطان سينه ارتباط دارند.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 11 شهریور1389ساعت 4:6  توسط حامد موحدزاده   | 
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکي اصفهان موفق به ترميم ضايعات غضروفي با پيوند سلول‌هاي بنيادي و آزمايش موفقيت آميز آن بر روي سگ شدند.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 11 شهریور1389ساعت 4:5  توسط حامد موحدزاده   | 
۲تا مقاله جالب بهتون معرفی میکنم در مورد سلولهای زایا که از دستاوردهای دکترای خوب ایرانیه

تأثیر لوپرلایداستات بر فراساختار سلولهای زایا در موش نر بالغ

مطالعه فراساختاری اشکال آپوپتوتیک سلولهای اسپرماتوژنیک به‌دنبال تيمار با بوسولفان در موش بالغ

+ نوشته شده در  دوشنبه 20 اردیبهشت1389ساعت 12:12  توسط حامد موحدزاده   | 

یک ردۀ سلولی جدید یافت شده در موش: امیدهای تازه در

بازسازی بافت و ترمیم قطع عضو در پستانداران

شماره ثبت اکتشاف: 63099 ، تاریخ ثبت: 1388/12/6

مجری طرح پرهام جبارزاده ، شماره گرانت: 08/1/482

  چکیده

بازسازی و ترمیم بافت در یوکاریوت هایی مثل اسفنج، هیدر، پلاناریاها، و دوزیستان مشاهده شده است ولی چنین توانایی در پستانداران نادر است. در سلول های بنیادی ،  روشن شدن ژن Oct4 ، ژن p21 را مهار کرده و تقسیم سلولی را آغاز می کند. در سلول های گوش موش ، 48 ساعت پس از ایجاد زخم آثار ترمیم مشاهده می شود. در سلول های کشت شده با استفاده از RT-PCR و western blotting بیان ژن Oct4 ، هم در سطح نسخه برداری و هم در سطح پروتئین سازی ، ردیابی شد. تعیین توالی ژن Oct4 نیز صورت گرفت که با توالی ثبت شده در NCBI  مطابقت داشت. مطالعه باندهای حاصل از RT-PCR بیان ژن Oct4 را در سلول های بلاستومایی و نتیجه حاصل از وسترن بلاتینگ ترجمه پروتئین Oct4 را در این سلول ها نشان می دهد. در مقالۀ حاضر برای اولین بار نقش ژن Oct4 در سلول های بلاستومایی لالۀ گوش موش خانگی نشان داده شده است و ارتباط سلول های بنیادی را با بازسازی بافت در این جاندار روشن می کند. این امر نشان می دهد که در موش و پستانداران دیگر می توان امیدوار بود که در اثر زخم های وارده و قطع عضو ، عوامل القا کننده ای آزاد می شوند که سلول های اطراف زخم را تبدیل به سلول های بنیادی می­کنند. نتیجه این تحقیق جهت درمان بیماری هایی همچون جزام و قانقاریا مفید است.

  مقدمه

  ده سال پیش دکتر Elen Heber Katz به ترمیم سوراخ گوش موش در میان جانوران آزمایشگاهی اش پی برد (7). از آن پس وی و دیگر بیولوژیست های مولکولی بدنبال علل این بازسازی بودند (7 و 25). برای اینکه یک عضو ترمیم شود باید ساختار تمایز نیافته ای در عضو بوجود آید و سپس این سلول های تمایز نیافته بتوانند بافت های گوناگون در عضو آسیب دیده را از جمله عروق خونی، غضروف، و پوست بسازد (2).

p21 که بعنوان یک ژن سرکوبگر تومور فرصت ترمیم DNA را در سلول در حال تقسیم می دهد ، مورد توجه بسیاری از محققین است و خاموش کردن آن می تواند تقسیم را در سلول های بالغ از نو آغاز کند (2 و 10). خاموش سازی ژن p21 باعث ترمیم در گوش موش MRL شده است (2). اگرچه p21 و p53 که در ترمیم DNAی آسیب دیده و مهار تقسیم سلولی نقش ایفا می کنند ، انتخاب مناسبی برای مطالعه ترمیم و بازسازی عضو آسیب دیده هستند (2)، ولی یافتن ارتباط سلول های بنیادی با فرآیند بازسازی عضو انتخاب بهتری است.

سلول های بنیادی در بسیاری از بافت ها و اندام های بدن جانوران وجود دارند و علاوه بر تمایز نیافته بودن و داشتن توانایی تکثیر نامحدود، می توانند تحت شرایط فیزیولوژیک خاص و فاکتورهای ویژه ، القاء شده و تمایز یابند (28). توانایی سلول های بنیادی برای متمایز شدن به انواع سلول ها، متفاوت است.

در موش فاکتور نسخه برداری متصل شونده به اکتامر 4 (Oct4) که دارای 352 اسید آمینه است و توسط ژن POU5F1 واقع در کروموزوم 17 بیان می شود ، بعنوان مارکر سلول های بنیادی شناخته می شود (23 و 24). در سلول های جنینی، ژن Oct4 به ترتیب در سلول های مورولا ، ICM ، اپی بلاست ، و سلول های زاینده جنسی بیان می شود که به تدریج همزمان با تمایز بافتی بیان آن کاهش می یابد (14 و 19). این ژن در بافت های تمایز یافته بیان نمی شود (16). از آنجا كه ژن Oct4 يك فاكتور نسخه­ برداری است، در تنظيم بيان بسياري از ژن­ها نقش ايفا مي­كند كه نتيجه­ ي بيان اين مجموعه ژني، ايجاد و حفظ حالت بنيادي سلول هاست (26). در ترمیم اندام­های پستانداران، مفهوم تمايز زدايي براي سلول ها مطرح نيست بلكه سلول­هاي بنيادي بالغ بر حسب نياز، توانايي امكان ترميم را فراهم مي آورند (30).  مشخص شده است كه سلول ها در طي فرآيند تمايز جنيني و ايجاد رده هاي سلولي سوماتيك، بيان Oct4 را از دست مي دهند و اين در حالي است كه سلول هايي كه بيان Oct4 را حفظ مي كنند به صورت پرتوان باقي مانده و صلاحيت و شايستگي تبديل شدن به سلول هاي زايشي را پيدا مي کنند (18).

با توجه به اینکه سلول های بنیادی با بیان دائمی ژن Oct4 ، خاصیت پرتوانی خود را حفظ می کنند (18) ، با ردیابی این ژن می توان همکاری سلول های بنیادی را در فرآیند ترمیم، ثابت کرد. موفقیت در شناسایی مهمترین ژن در بازسازی بافت ، می تواند ما را در بکارگیری القا کننده های بیان ژن یاری رساند ، و با افزایش بیان آن ، بیمارانی که از قطع عضو و یا بیماری هایی نظیر قانقاریا رنج می برند ، درمان کرد.

 ایجاد پانچ به قطر 3 ميلي متر در لاله گوشِ موش و پر شدن محل پانچ بعداز مدت زمان کوتاه، این سوال را مطرح می­سازد که حضور چه عواملی سبب انجام ترمیم با سرعت بالا دراین پستاندار است؟ آيا سلول هاي بنيادي بالغ گوش با توانايي ترميم و تكثير بالا در اين فرآيند شركت دارند يا مكانيسمي مشابه دوزيستان دم دار مسئول چنين سرعت بالايي در ترميم است؟ از آنجاییکه Oct4 با کاهش بیان p21 تقسیم سلولی را فعال نگه می دارد (10) ، در این تحقیق قصد ما شناسایی بیان ژن Oct4 در سلول های کشت شدۀ بلاستومایی حاصل از گوش موش بود تا نقش سلول های بنیادی در ترمیم بافت تایید شود.

مواد و روش ها:اصل مقاله پس از چاپ در یک ژورنال بین المللی از طریق سایت برای دانلود گذاشته می شود.

نتایج:

بحث و نتیجه گیری:

منابع:

1-   Alex J.L., Sarathi D.P., Goel S., & Kumar S. (2005) Isolation and characterization of a Mouse embryonic stem cell line that contributes efficiently to the germ line. Current Science, 88:1167-1169.

2-      Bedelbaeva, Kh. , Snyder, A., Gourevitch, D., Clark, L., Zhang, XM, Leferovich, J., Cheverud, JM, Lieberman, P.,  and Heber-Katz, E. (2010) Lack of p21 expression links cell cycle control and appendage regeneration in mice, http://www.pnas.org/content/107/13/5845.

3-   Blau H.M., Brazelton T.R., & Weismann J.M.  (2002) The evolving concept of a stem cell. Cell, 105:829-841.

4-   Cameron J.A. (2002) Cell and developmental biology:  Cellular & molecular mechanisms that control amphibian limb regeneration.

5-   Chambers I, Smith A. (2004) Self- renewal of teratocatrcinoma and embryonic stem cells. Oncogene, 23:7150-7160.

6-   Chen S, Zhang Q, Wu X, Schaltz PG, Ding S. (2004) Dediffrentiation of lineage committed cells by a small molecule. Am. Chem. Soc, 126: 410-411.

7-   Clark, L. D. Clark, R. K, Heber-Katz, E. (1998) A New Murine Model for Mammalian Wound Repair and Regeneration, Clinical in Immunology & Immunopathology, Vol. 88, No. 1, July, pp. 35–45.

8-   Desquenne Clark,L., Clark, R., and Heber-Katz, E. (1998). A new model for mammalian wound  repair and regeneration. Clin.imm. and Immunopath. 88: 35-45.

9-   Fukashi I., Junichi M., & Katsuhiro O. (2006)  Differences in gene expression patterns between somatic cell nuclear transfer embryos constructed with either Mouse granulose cells or their derivatives. Anim. Rep. Science, 93:76-87.

10-    Jungwoon, L., Yeorim, G., Inyoung, K., Yong-Mahn, H., & Jungho, K. (2010) Oct-4 controls cell-cycle progression of embryonic stem cells, Biochem. J. 426, 171–181.

11-    Lee K., Nichols J., & Smith A. (1996) Identification of a developmentally regulated protein tyrosine phosphatase in embryonic stem cells that is a marker of pluripotential epiblast and early mesoderm. Mech Dev, 59:153-164.

12-    Metcalfe, A.D.,  Bartlett, J.P, Beare, A.H.  &  Ferguson, M.W.J (2005) Characterising Mechanisms of Regeneration for Future Applications in Tissue Engineering, European Cells and Materials Vol. 10. Suppl. 2: 16.

13-    Okamoto K. (1990) A novel octamer binding transcription factor is differentially expressed in Mouse embryonic cells. Cell, 60:461-472.

14-    Ovitt C.E., & Scholer H.R. (1998) The molecular biology of Oct-4 in the early Mouse embryo. Mol. Hum. Rep , 4:1021-1031.

15-    Palmier S.L., Peter W., Hess H., & Scholer H.R. (1994) Oct-4 transcription factor is differentially expressed in the Mouse embryo during establishment of the first two extra embryonic cell lineages involved in implantation. Dev. Biol, 166:259-267.

16-    Palmieri S.L., Peter W., & Hess H.  (1994) Oct-4 transcription factor is differentially expressed in the Mouse embryo during establishment of the first two extraembryonic cell lineages involved in implantation. Dev Biol, 166:259-267.

17-    Pelton T.A., Sharma S., schulz T.C., Rathjen J., & Rathjen P.D. (2002) Transient pluripotent cell populations during primitive ectoderm formation: correlation of in vivo and in vitro pluripotent cell development. Cell. Sci, 115:329-339.

18-    Pesce M., Gross M.K., & Scholer H.R. (1998) In line with our ancestors : Oct-4 and the mammalian germ. Bioessays, 20:722-732.

19-    Pesce M., & Scholer H.R. ) 2001) Oct4: gatekeeper in the beginnings of mammalian development. Stem cells, 19:271-278.

20-    Pesce M., Wang X., Wolgemuth D.J., & Scholer  H. (1998) Differential expression of the Oct-4 transcription factor during Mouse germ cell differentiation. Mech. Dev,71:89-98.

21-    Rosner M.H. (1990) A POU- domain transcription factor in early stem cells and germ cells of the mammalian embryo. Nature, 345:686-692.

22-    Sawada R., Ito T., & Tsuchia T. (2006) Changes in expression of genes related to cell proliferation in human mesenchymal stem cells during in vitro culture in comparison with cancer cells. Artif Organs, 9:179-184.

23-    Scholer H. (1990) Oct-4: a germ line specific transcription factor mapping to the Mouse t-complex. EMBO J, 9:2185-2195.

24-    Scholer H. (1990) New type of POU domain in germ line- specific protein Oct-4. Nature , 334:435-439.

25-    Seitz, A., Aglow, E., and Heber-Katz, E., (2002) Recovery from spinal cord injury: A new transection model in the C57Bl/6 mouse. J. Neuroscience Research 67: 337-345.

26-    Tai M.H. (2005) Chang C.C., Olson L.K., & Trosko J.E.  Oct4 expression in adult human stem cells: evidence in support of the stem cell theory of carcinogenesis. Carcinogenesis, 26:495-502.

27-    Takeda J., Seino S., & Bell G.I. (1992) Human Oct3 gene family: cDNA sequences, alternative splicing , gene organization chromosomal location , and expression at low levels in adult tissues. Nucleic Acids Res, 20:4613-4620.

28-    Thomson J.A., Itskovitz-Eldor J., Shapiro S.S., Waknitz M.A., Swiergiel J.J., Marshal V.S., & Jones J.M. (1998) Embryonic stem cell lines derived from human blstocysts. Science, 282:1145-1147.

29-    Tonis P.A. (2004) Regeneration in vertebrates. Dev Biol, 221:273-284.

30-    Tonis P.A. (2002) Regenarative biology: The emerging field of tissue repair and regeneration, Differentiation.70:397-409.

31-    Toto P.D., & Annoni J.D. (1963) Histogenesis of newt blastema. Loyal university school of Dentistry, Chicago,  Illinois.

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 اردیبهشت1389ساعت 19:5  توسط حامد موحدزاده   | 
پژوهشگران انگلیسی در تحقیقات خود پروتئینی را کشف کردند که باعث می شود سلولهای بنیادی به صورت ابدی جوان بمانند.
به گزارش مهر، محققان مرکز تحقیقات سلولهای بنیادی انجمن Wellcome Trust وابسته به دانشگاه کمبریج موفق شدند این "منبع جوانی ابدی" سلولهای بنیادی را کشف کنند.

این پروتئین به سلولهای کودکی که توانایی تمایز به سلولهای پوست، مغز، استخوان و یا ریه را دارند اجازه می دهد که در حالت جوانی و تمایز نیافته خود باقی بمانند.
براساس گزارش مجله علمی سلول، این کشف می تواند در درمانهای آینده بر پایه سلولهای بنیادی و تبدیل سلولهای بزرگسال به سلولهای بنیادی جنینی نقش مهمی ایفا کند.
این پروتئین از سال 2003 مورد بررسی قرار گرفته است اما تنها دانشمندان اکنون توانسته اند عملکردهای مهم آن را شناسایی کنند.
این محققان عنوان "نانوگ" را برای این پروتئین انتخاب کرده اند. این عنوان بر گرفته از عبارت سلتی Tir Nan Og است که به معنی "زمین جوانی ابدی" است.
این محققان در این خصوص اظهار داشتند: "تحقیق ما نشان می دهد که پروتئین نانوگ آخرین قطع کننده در فرایند تمایز را روشن می کند."
بدون این پروتئین، سلولها در نیمه راه خود باقی می مانند و سلولهای بنیادی جنینی نمی توانند توسعه یابند و هر تلاشی برای برنامه ریزی سلولهای بزرگسال بی نتیجه می ماند.
این پروتئین فعالیت بسیاری دیگر از پروتئینهای فعال در سلولهای بنیادی را کنترل می کند.
گام بعدی این دانشمندان کشف این نکته است که پروتئین نانوگ دقیقا به چه طریقی بر روی فعالیت سایر مولکولها اثر می گذارد.
+ نوشته شده در  جمعه 17 مهر1388ساعت 20:25  توسط حامد موحدزاده   | 
پژوهشگران آلمانی که سال گذشته موفق به تولید سلول های بنیادی با "دو ژن" شده بودند، هم اکنون توانستند با استفاده از "یک ژن"، چنین سلول هایی را تولید نمایند.


"هانس شولر" پژوهشگر سلول بنیادی و کارشناس موسسه زیست شناسی مولکولی ماکس پلانک شهر مونستر با برداشتن گام مهم دیگری در پژوهش سلول های بنیادی، توانستند سلول های مغز موش را با تزریق و وارد کردن تنها "یک ژن"، به "سلول های بنیادی همه کاره" تبدیل کنند.

پژوهشگران سپس از این سلول های بنیادی همه کاره، سلول های قلب، عصب، تخمک و جنین پرورش دادند.

سلول های انسان را می توان از طریق "برنامه ریزی دوباره" به سلول های بنیادی تبدیل و بدین ترتیب از نابودی "جنین" برای تولید سلول بنیادی جلوگیری نمود.

شولر و دیگر همکارانش از جمله "جئونگ بئوم کیم" و "هولم ساهرس" از موسسه زیست شناسی مونستر موفق شدند با تزریق تنها "یک ژن" به "سلول های بنیادی بزرگسال" مغز موش، آنها را از طریق برنامه ریزی دوباره به "سلول های همه کاره" تبدیل کنند.

شولر که شش ماه پیش تعداد ژن های مورد نیاز برای تولید سلول های بنیادی را از "چهار ژن" موسوم به "سی- ام.ابسیلون.سی."، "اس.او.ایکس2"، "او.سی.تی.4" و" کا.ال.اف.4" به "دو ژن"، "او.سی.تی.4" و "کا.ال.اف.4" کاهش داد، هم اکنون در نشریه تخصصی "سلول" اعلام کرده است که برای "برنامه ریزی دوباره"، صرفا به یک ژن "او.سی.تی.4" نیاز است.

شولر و همکارانش این بار به جای استفاده از دیگر سلول های بدن، "سلول های بنیادی بزرگسال مغز" را برنامه ریزی دو باره کردند.

شولر می گوید، در سلول های مغز، سه ژن مسئوول برنامه ریزی دوباره در غلظت بالا وجود دارند، بدین خاطر صرفا به اضافه کردن یک ژن یعنی "او.سی.تی.4" نیاز بود که یکی از چهار ژن برنامه ریزی دوباره است. بخش اصلی ژنوم در آن دسته از سلول های بدن که نقش ویژه ای به عهده دارند، مورد نیاز نیست و غیرفعال می باشد. اما در صورتیکه با کمک یک " رتروویروس" ( ویروس هایی که ماده ژنتیکی یا  ژنوم  آنها از " اسید ریبونوکلئین" تشکیل شده است)، چهار ژن مسئوول برنامه ریزی دوباره به سلول های بدن تزریق شوند، مجددا "سلول های همه کاره" تولید می شوند. مطالعات جدید نشان می دهد که ژن "او.سی.تی.-4" احتمالا یک نقش کلیدی برای برنامه ریزی دوباره دارد اما بر پایه اعلام شولر، نقش این ژن هنوز درک نشده و نامشخص است.

سلول های بنیادی پلوری پوتنت (آی.پی.اس.) از نظر توانایی با سلول های بنیادی جنینی قابل مقایسه هستند و از آنها می توان، هر نوع سلول بدن را پرورش داد.

"توماس اسکوتلا" پژوهشگر سلول های بنیادی در دانشگاه توبینگن آلمان می گوید، آخرین نتایج علمی شولر، یک کار بسیار مهم دیگر در گسترش دامنه کاربردی سلول های بنیادی پلوری پوتنت "آی.پی.اس." است.

پژوهشگران، سلول های "آی.پی.اس." را به جنین های موش تزریق کردند و سلول ها توانستند خود را با محیط جدید وفق دهند. بعلاوه "او.سی.تی. -4" با یک ژن فلورسنس علامتگذاری شده بود و سلول ها در زیر میکروسکوپ روشن بودند بطوریکه دانشمندان توانستند مسیر سلول ها در بافت جنین که با ژن "او.سی.تی. 4" برنامه ریزی دوباره شده بودند، را دقیقا تعقیب کنند.

سلول های آی.پی.اس. توانستند بافت های معده، کلیه، غده پانکراس و لب ها را در جنین های موش تولید کنند. پژوهشگران حتی این سلول ها را در بیضه های موش های متولد شده و بزرگسال نیز پیدا کردند.

هر چند که کاهش "چهار ژن" به "یک ژن" برای برنامه ریزی دوباره، یک موفقیت دیگر است اما هدف شولر، عدم نیاز حتی به یک ژن برای برنامه ریزی دوباره سلول است.

ریسک و خطر ابتلاء به سرطان که در روش برنامه ریزی دوباره سلول نهفته است همچنان مشکل آفرین است. هر چند که در روش جدید شولر به ژن عامل سرطان " سی-ام.ابسیلون.سی." نیاز نیست اما تزریق و وارد کردن ژن ها  با کمک رتروویروس ها نیز با ریسک همراه است، زیرا که ویروس ها ژنوم خاص خود را می سازند. بدین خاطر برای کاربری درمانی در انسان باید برنامه ریزی دوباره سلول ها بدون رتروویروس باشد. بعلاوه استفاده از سلول های بنیادی مغز نیز عملی نیست، زیرا که نمونه برداری سلول ها از نغز بیمار، بسیار پرزحمت است. شولر با توجه به این ریسک ها، معتقد است که باید هنوز بر روی این روش برای کاربری بر روی انسان کار شود.

منبع: مجله آلمانی اشپیگل 5 فوریه 2009

مطلب مشابه

تولید سلول بنیادی با استفاده از دو ژن

+ نوشته شده در  جمعه 17 مهر1388ساعت 20:15  توسط حامد موحدزاده   | 
پژوهشگران آمریکایی توانستند از سلول های چربی، نوعی سلول بنیادی تولید کنند که می توان آنها را ساده تر، سریع تر و بهینه تر از سلول های پوست، دوباره برنامه ریزی کرده و به سلول های بنیادی بزرگسال پلوری پوتنت (آی.پی.اس.) تبدیل نمود.


بر پایه اعلام تیم پژوهشی دانشگاه استنفورد در پالوآلتو واقع در ایالت کالیفرنیا به مدیریت "جوزف وو" و "میشائیل لونگ آکر"، در چربی های بدن انسان منبعی از سلول هایی نهفته است که می توان آنها را به نوعی سلول های بنیادی جنینی تبدیل کرد.

این تیم، پس از بررسی و آزمایش سلول های چربی ناحیه شکم افراد چاق در سنین 45 تا 60 سال به این نتیجه رسید که این سلول ها را نسبت به سلول های پوست می توان آسان تر و در مقدار زیادتر کسب کرد.

بنا بر اعلام تیم پژوهشی دانشگاه استنفورد که تحقیقات خود را در نشریه تخصصی "شرح مباحثات آکادمی ملی علوم آمریکا" منتشر کرده اند، دانشمندان بعلاوه توانستند این نوع سلول های جنینی را سریع تر، ساده تر و بهینه تر به سلول های بنیادی بزرگسال پلوری پوتنت تبدیل نمایند.

لونگ آکر می گوید، ما در سلول های چربی یک منبع طبیعی بزرگ برای تولید سلول بنیادی را شناسایی کرده ایم.

پژوهشگران ابتدا از بافت های چربی بدن سلول های بنیادی بزرگسال به دست آوردند که پلوری پوتنت نیستند و نمی توانند به هر نوع سلول بدن تبدیل شوند. دانشمندان سپس با وارد کردن چهار ژن ویژه به سلول های بنیادی بزرگسال، آنها را به سلول های بنیادی بزرگسال پلوری پوتنت (آی.پی.اس.) تبدیل نمودند.

در حالیکه تولید سلول های بنیادی "آی.پی.اس." از سلول های پوست 28 روز طول می کشد، دانشمندان با استفاده از سلول های چربی توانستند صرفا پس از 18 روز به سلول های "آی.پی.اس." دست یابند.

بعلاوه بر پایه اعلام پژوهشگران، در حالیکه سلول های چربی را می توان سریعا برای کسب سلول های بنیادی بکار برد، سلول های پوست را باید ابتدا حدود چهار هفته در آزمایشگاه تکثیر کرد تا سلول کافی برای برنامه ریزی دوباره به دست آورد.

امتیاز دیگر این است که سلول های چربی بدون نیاز به اضافه نمودن یک لایه خوراک از سلول های موش در ظرف کشت می توانند رشد کنند اما برای پرورش و تکثیر سلول های بنیادی از سلول های پوست باید کف ظرف کشت با یک لایه از سلول های موش پوشیده شود. در این صورت، امکان چسبیدن سلول های بنیادی به سلول های موش وجود دارد و در این روش فنی خطر و ریسک آلوده شدن سلول های انسانی با سلول های حیوانی موش نهفته است.

این در حالیست که در روش پژوهشگران دانشگاه استنفورد که در آن از سلول های چربی به عنوان منبع تولید سلول بنیادی استفاده می شود، این خطر و ریسک وجود ندارد.

پژوهشگران امیدوارند در آینده بتوانند با کمک سلول های بنیادی بزرگسال پلوری پوتنت، بیماری های مختلف را درمان کنند.

از سلول های "آی.پی.اس." می توان سلول هایی به عنوان جایگزین بافت های مختلف بدن پرورش داده شوند و بدین ترتیب پایه و اساسی برای درمان و معالجه بیماری ها نهاده شود. سیستم ایمنی بدن چنین سلول هایی را که از سلول های بدن بیماران تولید شده و دارای ژنوم مشابه می باشند، دفع نمی کند.

منبع: مجله آلمانی اشپیگل 8 سپتامبر 2009

+ نوشته شده در  جمعه 17 مهر1388ساعت 20:9  توسط حامد موحدزاده   |